Typowo ubarwione samce są trawiastozielone, bezplamiste lub bogato nakrapiane czarnymi plamkami. Typowe samice są szarozielone pokryte nieregularnymi ciemnymi plamkami z jasnymi liniami wzdłuż grzbietu. Brzuch jednolicie żółty lub żółtozielony.

Dojrzałe płciowo osobniki tego gatunku osiągają długość do 40 cm. Zabarwienie jaszczurki zielonej jest dość zmienne. Grzbiet ciała może mieć kolor żółtozielony, trawiastozielony, szmaragdowozielony, rzadziej brązowy (głównie u samic), czarny lub niebieski. Często środek grzbietu jest bardziej żółty niż boki ciała. Na tym tle na grzbiecie i po bokach ciała samca widoczne są przeważnie drobniutkie, czarne i żółte, gęsto rozmieszczone punkty. U samicy wzdłuż boków grzbietu aż do końca ogona ciągną się jasne linie. Podobne linie mogą czasami występować także wzdłuż dolnych boków ciała. Na grzbiecie samicy widoczne są często niezbyt wyraźne, nieregularne plamy w kolorze brązowawym lub szarawym. Boki głowy mogą być brązowe, czarniawe lub zielone. Podgardle ma barwę niebieską (szczególnie intensywną u samców w okresie godowym), zielonobiałą lub żółtą. Kończyny mają przeważnie zabarwienie grzbietu. Na żółtym lub zielonożółtym brzuchu tej jaszczurki nie występują plamy. Grzbiet ciała młodych osobników jest brązowy, przeważnie gładki. Wzdłuż boków ciała mogą występować jasne, wzdłużne pasy (po 1-2 z każdej strony), a czasami także pojedyncze rzędy jasnych plam. Brzuch młodocianych osobników ma kolor białawy, czasami z zielonym nalotem. Ogon jest 1,7 do 3,1 raza dłuższy od reszty ciała. Łuski na karku są gładkie i okrągłe, a łuski na grzbiecie podłużne i wręgowane. Łuski po bokach ciała są gładsze niż te na grzbiecie. W jednym poprzecznym rzędzie na grzbiecie znajduje się 39 do 57 łusek. Łuski na brzuchu ułożone są przeważnie w 6 (rzadziej w 8) rzędach. Liczba poziomych rzędów łusek na brzuchu wynosi 23 - 34. Kołnierzyk składa się z 5 - 14 łuse