To też może się przydać:

1946 rok - fala powstała w rejonie Wysp Aleuckich dotarła do wybrzeży Hawajów. W strefie przybrzeżnej w wybrzeży Chile fala miała wysokość 10 metrów. Na Hawajach zginęło wówczas 150 osób.

Rok 2004- ogromna fala tsunami pochłonęła 144 887 ofiar. Najwięcej ofiar pochodziło z rejonu Indonezji- ponad 94 000 ofiar, Indii- 15 160 ofiar, Sri Lanki- 30 196 ofiar, Tajlandii- 5104 ofiary. Oprócz ofiar śmiertelnych ponad 150 000 osób uważa się za zaginione i ranne. Ofiary pochodziły też z Bangladeszu- 2 osoby, Birma- około 90 ofiar, Malezja- 74 osoby, Malediwy- ponad 70 osób, mieszkańcy Afryki- 137 ofiar (Somalia, Kenia, Tanzania).

Oprócz ludności tubylczej zginęli bądź też zaginęli obcokrajowcy i turyści. Najwięcej ofiar to Niemcy - około 60 osób poniosło śmierć a tysiąc osób uznano za zaginione. Śmierć poniosło też 52 obywateli Szwecji (52 ofiary, ponad 2000 zaginęło), Brytyjczycy- 40, Francuzi i Norwegowie - około 40 ofiar a 400 uważa się za zaginione, Włosi, Szwajcarzy i Amerykanie- około 50 ofiar i ponad 1000 zaginionych.

Występujące wtedy trzęsienia ziemi nie powodują groźnych skutków w najbliższej okolicy. Wstrząs taki może być odczuwany na statkach, ale ich uszkodzenie jest mało prawdopodobne. Wstrząsy występujące pod wodą lub w strefie brzegowej lądu powodują jednak powstawanie olbrzymich fal morskich noszących japońską nazwę - tsunami.

Fale te mogą posuwać się z prędkością 800 kilometrów na godzinę. Nie stanowią zagrożenia na pełnym morzu, gdzie nie osiągają dużej wysokości, ale zbliżając się do przybrzeżnych płycizn znacznie zwalniają i woda spiętrza się nawet do 60 metrów. Fale te uderzają o ląd i powodują ofiary śmiertelne i zniszczenia. Tsunami mogą powodować tragiczne skutki daleko od miejsca wstrząsu, który je wywołał. Fale wywołane przez trzęsienie ziemi na Alasce w 1964 roku wyrządziły znaczne szkody na wybrzeżu Kalifornii, zaś tsunami będące następstwem trzęsienia ziemi w Chile w roku 1960 uderzyło przeszło dobę później o wybrzeża Japonii.

Tu masz stronkę w pdf ;) www.if.uj.edu.pl/Foton/88/pdf/tsunami.pdf

Tsunami, długie fale na oceanach i morzach powstałe w wyniku podwodnego trzęsienia ziemi, wybuchu podwodnego wulkanu, osuwiska lub oberwania się wielkich mas lodu od lodowców schodzących do morza. Na otwartym oceanie długość fal osiąga średnio 100-300 km (maksymalnie do 2000 km), prędkość 400-800 km/godz., wysokości do 1 m, lecz przy zbliżaniu się do lądu wysokość wzrasta do 30-40 m powodując ogromne zniszczenia w rejonie wybrzeży.

Najczęściej tsunami występują u brzegów Japonii i Chile. Największe tsunami odnotowano w 1933 w Japonii, w rejonie Sanriku (północno-wschodnie wybrzeże wyspy Honsiu), kiedy w wyniku podmorskiego trzęsienia ziemi powstałe, dochodzące do 25 m fale wdarły się na ląd, powodując śmierć 3008 ludzi.

A tu słoneczne tsunami:

Naukowcy amerykańscy przekonali się, że gigantyczne tsunami rzeczywiście buszują na powierzchni Słońca. Pierwszy raz o istnieniu "słonecznych tsunami" specjaliści poinformowali już w 1997 roku, jednak wtedy uznali je za złudzenie optyczne. I oto teraz informacje ze składającego się z dwóch kosmicznych sond amerykańskiego Obserwatorium Oddziaływań Słońce-Ziemia (STEREO) potwierdziły istnienie tych niesamowitych fal rozżarzonej plazmy. Jedna z takich fal wzniosła się nad Słońcem na wysokość, przewyższającą średnicę Ziemi, i z ogromną prędkością przesunęła się po jego powierzchni. Amerykańskiej agencji badań kosmicznych NASA udało się nawet zmontować krótki film z obrazów przekazanych przez STEREO.

W 1997 roku, kiedy pojawiły się pierwsze przypuszczenia o tsunami, obserwacje prowadzono tylko z jednej sondy kosmicznej SOHO. Wtedy naukowcy uznali, że obserwowali nie realne fale rozżarzonej plazmy, lecz jakby cień wyrzuconej przez wybuch masy.

Jedna z zarejestrowanych teraz fal miała wysokość około 100 tysięcy kilometrów i pędziła z prędkością ok. 250 kilometrów na sekundę. Według szacunków, jej energia była równoważna energii powstałej przy wybuchu 2400 megaton. Zdaniem naukowców, słoneczne tsunami nie stwarzają bezpośredniego zagrożenia dla Ziemi, ale ich badanie jest konieczne. Można je bowiem wykorzystać do diagnozowania warunków istniejących na Słońcu.

Artykul o tsunami - przesylam link

http://www.wiadomosci24.pl/artykul/tsunami_potwor_z_glebin_64529.html

Historyczne tsunami:

- 30 września 2009 – Trzęsienie ziemi na Pacyfiku wywołało tsunami, które uderzyło w archipelag wysp Samoa na Oceanie Spokojnym.

-26 grudnia 2004 – trzęsienie ziemi na Oceanie Indyjskim zniszczyło wybrzeża kilku krajów Azji i Afryki, ok. 294 tys. zabitych.

-17 lipca 1998 – trzęsienie ziemi u wybrzeży Papui-Nowej Gwinei, 2200 zabitych.

-1993 – trzęsienie ziemi u wybrzeży Japonii, fala o wysokości 60 cm na otwartych wodach wzrosła do 30 metrów zbliżając się do lądu.

-27 marca 1964 – "trzęsienie wielkopiątkowe" wywołało tsunami, które zniszczyło zachodnie wybrzeże Ameryki Północnej.

-1960 – trzęsienie ziemi w Chile wywołało jedną z najwyższych fal tsunami, która dotarła do wybrzeży Japonii .

-10 lipca 1958 – największe zarejestrowane w historii tsunami (megatsunami, iminami) zanotowano w Lituya Bay na Alasce, fala powstała w wyniku trzęsienia ziemi osiągnęła wysokość 524 m. Bezpośrednią przyczyną uzyskania przez falę gigantycznych rozmiarów było osunięcie się gruntu wywołane trzęsieniem.

-1946 – trzęsienie ziemi na Aleutach, tsunami zaatakowało Hawaje i Alaskę, 196 ofiar, po tej katastrofie powstał system ostrzegania przed tsunami na Pacyfiku, gdyż Hawajczycy uznali doniesienie o tsunami za żart primaaprilisowy,

-1883 – wybuch wulkanu Krakatau wywołał fale tsunami na Oceanie Indyjskim i Spokojnym,

-1755 – trzęsienie ziemi w Lizbonie i wywołane przez nie tsunami zniszczyło stolicę Portugalii,

-ok. 1450 p.n.e. – wybuch wulkanu na greckiej wyspie Santoryn,

-6100 p.n.e. i wcześniej – osuwiska Storegga wywołały kilka tsunami w północnej części Atlantyku.

Tsunami (jap. 津波 – tsunami – fala portowa (tsu – port, nami – fala)) – fala oceaniczna wywołana podwodnym trzęsieniem ziemi, wybuchem wulkanu bądź osuwiskiem ziemi (lub cieleniem się lodowców), rzadko w wyniku upadku meteorytu.

Fale rozchodzą się pierścieniowo od miejsca jej wzbudzenia. Na pełnym morzu przejście fali tsunami, poruszającej się z wielką prędkością (do 900 km/h), może być nawet niezauważone, ponieważ długość tych fal dochodzi do kilkuset kilometrów, ale ich wysokość nie przekracza kilkudziesięciu centymetrów. Dopiero w strefie brzegowej może ona osiągnąć wysokość kilkudziesięciu metrów niszcząc nadbrzeżne miejscowości. Najczęściej występuje w basenie Oceanu Spokojnego. Może osiągać brzeg jako łamiąca się fala, ściana wody lub podobnym do przypływu zalaniem.

Wyróżnia się trzy rodzaje tsunami:

1. lokalne – miejsce wzbudzenia fali znajduje się blisko wybrzeża, a czas jej przybycia wynosi do pół godziny,
2. regionalne – fale mogą zagrozić większemu obszarowi przybrzeżnemu , czas przybycia do 5 godzin od wzbudzenia,
3. ponadregionalne (pacyficzne) – mogą objąć wiele obszarów po obu stronach Pacyfiku, czas przybycia fali od kilku do kilkunastu godzin w zależności od odległości wzbudzenia.

Pomogłem? Daj ocenkę ;)