przepisz.pl
Nowi:
Login:
Hasło:
Zarejestruj się
Nie pamiętasz hasła?
Szukaj zadania:
Ostatnio zalogowani:

Witrynę przepisz.pl hostuje Nenter dedykowane rozwiązania informatyczna.



Zadaj pytanie! Odpowiemy w 30 minut :)

Zadanie z kategorii: Gimnazjum -> Historia
Dodane przez Tajniak13, 2010-01-22 15:16:12
Osiągnięcia Rzymian
Wypiszcie osiągnięcia Rzymian. PROSZĘ!!!

-----



Najlepsza odpowiedź
Ocena(2):

6

Dodane przez xxxolka60xxx, 2010-01-22 21:40:56

Osiągnięcia cywilizacji starożytnego Rzymu

Cywilizacja i kultura Rzymu ulegała w toku dziejów ewolucji. Rzym rozrastał się od rozmiarów małego państwa miasta po światowe imperium. Podczas ekspansji terytorialnej pierwotna rzymska kultura zetknęła się z kulturowymi osiągnięciami innych ludów. Zazwyczaj były to kultury niezwykle atrakcyjne, starsze i bogatsze od rzymskiej. Dlatego Rzymianie nie pozostawali wobec nich obojętni, poddawali się ich urokowi i przejmowali osiągnięcia innych cywilizacji wnosząc jednak także swój oryginalny wkład. Z tej kompilacji powstała niepowtarzalna, czerpiąca inspiracje z różnych źródeł kultura rzymskiej cywilizacji.

Rzymianie pozostawali pod dużym wrażeniem kultury greckiej. Znali dzieła greckich poetów, pisarzy i filozofów, popularna w Rzymie była nauka języka greckiego. Młodzi Rzymianie wyjeżdżali do najważniejszych, greckich ośrodków sztuki i nauki. Z zagadnień filozoficznych Rzymian interesowała głównie etyka oraz greckie teorie państwa. Podziw dla architektury i sztuki greckiej nie przeszkodził Rzymianom w podboju tego kraju. Podporządkowanie Grecji Rzymowi nie położyło kresu rzymskiej fascynacji kulturą grecką. Brak granic państwowych ułatwił nawet przenikanie greckich wpływów kulturowych do Rzymu.

Początkowo rzymska literatura pozostawała pod wpływem greckich osiągnięć w tej dziedzinie. Dopiero w I w. nastąpił pełny rozkwit oryginalnej literatury rzymskiej. Tworzyli w tych czasach tak słynni poeci i pisarze jak Horacy, Wergiliusz oraz Owidiusz. Do wysokiego poziomu dotarła również rzymska historiografia. Jednakże jej rozwój zapoczątkował Polibiusz - historyk greckiego pochodzenia. Jego następcami byli Tacyt, Tytus Liwiusz, Swetoniusz oraz Plutarch. Twórczość pamiętnikarsko - historyczna była także ambicją polityków. Gajusz Juliusz Cezar napisał wspaniały pamiętnik opowiadający o jego kampanii w Galii, podczas prowadzonego przez niego podboju tego kraju. Pamiętnik ten nosi tytuł "O wojnie galijskiej".

Jeśli chodzi o architekturę to Rzymianie wzorując się na osiągnięciach Greków zdołali wypracować nowe rozwiązania architektoniczne i zastosować stworzone przez siebie oryginalne idee. Ze względu na wprowadzenie nowych surowców budowlanych - cegły oraz zaprawy murarskiej, Rzymianie byli w stanie wznosić budynki o znacznie większych gabarytach w porównaniu z budowlami greckimi. Rzymianie zastosowali również nowe rozwiązania konstrukcyjne. Chodzi tutaj o kopuły i półokrągłe sklepienia. Oczkiem w głowie Rzymian był planowy i zorganizowany rozwój ich miast. Wszak to z języka łacińskiego wywodzi się używany dzisiaj termin urbanizacja (łac. urbs - miasto). Wizytówkami imperium były Rzym i Konstantynopol - siedziby cesarzy. Piękno i przepych tych miast miały być manifestacją potęgi cesarstwa. Centrum miasta był rynek, określany po łacinie słowem forum. Na forum znajdowały się świątynie oraz budynki użyteczności publicznej. W starożytnym Rzymie główny plac miasta znajdował się na Forum Romanum. Jednakże tworzono również inne mniejsze fora, które stanowiły centralne place dla poszczególnych dzielnic miasta. Cesarze wznosili je i nazywali swoim imieniem, aby stało się one nieśmiertelne. Do najważniejszych rzymskich budowli użyteczności publicznej zaliczyć należy bazyliki - wielkie, składające się z trzech naw sale, w których sprawowano sądy i urządzano targi; miejskie łaźnie czyli termy, cyrki, amfiteatry, gdzie urządzano walczących gladiatorów, specjalne stadiony przystosowane do rozgrywania wyścigów konnych rydwanów.

Przysłowie "wszystkie drogi prowadzą do Rzymu" odnosi się do komunikacyjnej sytuacji cesarstwa rzymskiego. Sieć dróg była w nim bowiem bardzo gęsta i niezwykle dobrze rozplanowana. Dbano o to by każda część państwa miała dobre komunikacyjne połączenie ze stolicą. Drogi regularnie naprawiano i utrzymywano w dobrym stanie. Miały one bowiem niezwykle duże znaczenie w związku z obronnością kraju. Dzięki nim można było bowiem w szybkim tempie przemieszczać wojska na duże odległości.

Wielkim osiągnięciem rzymskich inżynierów były również akwedukty. Służyły one do dostarczania miastom wody pitnej. Sprowadzano ją niekiedy nawet z bardzo dużych odległości. Wykorzystywano do tego celu naturalny spadek terenu (sprowadzano wodę z wyżyn na niziny) oraz specjalnie skonstruowane rurociągi.

Prawo rzymskie, stworzone w czasach antycznym jest w dniu dzisiejszym fundamentem europejskich systemów prawnych w szczególności działu prawa cywilnego. Współcześnie funkcjonują i zachowują swoją aktualność sformułowane w starożytności rzymskie sentencje i zasady prawne, których w oryginalnym, łacińskim brzmieniu uczą się studenci prawa na współczesnych uniwersytetach. Należą do nich między innymi zasady: prawo nie działa wstecz (Lex retro non agit), twarde prawo ale prawo (Dura lex sed lex), umowy powinny być dotrzymywane (pacta sunt servanta). Pierwszą kodyfikacją prawa rzymskiego stanowiło Prawo XII tablic. Dokonano jej w 441 r. p.n.e. Spisania praw domagali się plebejusze, aby utrudnić bogatym i posiadającym wpływy patrycjuszom dowolność interpretacji i naginanie obowiązującego prawa zwyczajowego. Nazw tej kodyfikacji pochodzi od formy w jakiej została ona wystawiona do użytku publicznego. Prawa te spisano na dwunastu wielkich tablicach i ustawiono je na Forum Romanum tak, aby każdy mógł się z nimi zapoznać.

W Rzymie prawników, którzy dokonywali interpretacji prawa określano mianem pretorów. W okresie cesarstwa największym autorytetem prawnym oraz źródłem wszelkich praw został cesarz. Za panowania Teodozjusza I dokonano spisania praw rzymskich wydanych w latach 312 - 437. W VI w. powstał największy i najważniejszy zabytek prawa rzymskiego. Był to kodeks Justyniana. Kodyfikacji w nim zawartych dokonano bowiem za panowania bizantyjskiego cesarza Jusytyniana. Kodeks składał się z opracowanego w 529 r. zestawu, który zawierał obowiązujące wtedy edykty cesarskie oraz z części która zawierała orzeczenia prawne pogrupowane w kategorie tematyczne. Jej przygotowanie zakończono w 533 r. Załącznikiem do kodeksu Justyniana był dodatkowo podręcznik obowiązującego prawa.

Pierwotna religia Rzymian miała charakter politeistyczny. Wśród licznych bogów ważną rolę odgrywały lokalne kulty rolniczych i domowych bóstw opiekuńczych. Również w dziedzinie religii Rzymianie dowoływali się do wzorów greckich, adaptując z ich panteonu wiele boskich postaci oraz przyporządkowanych im boskich przymiotów, cech i zdolności. Rzymianie nadawali jednak greckim bogom nowe rzymskie imiona. Najważniejszym bogiem był Jowisz - odpowiednik greckiego Zeusa, ważne miejsce zajmował także bóg wojny - Mars. Gdy ekspansja Rzymu dotarła na wschodnie wybrzeża Morza Śródziemnego, doszło do kontaktu z kolejnymi nowymi religiami. Skutkiem tego w Rzymie rozpowszechnił się kult Mitry - bóstwo to czczono w Iranie. Niezwykle popularna stała się także pochodząca z religii egipskiej Izyda. Nowe bóstwa epatowały tajemniczością i niesamowitymi ceremoniałem wschodnich religii. W wyniku podporządkowania sobie Palestyny rzymianie zetknęli się z monoteistyczną religią wyznawaną przez Żydów. Był to judaizm.

Około 33 r. w podległej Rzymowi Palestynie doszło do ukrzyżowania Jezusa z Nazaretu. Jego uczniowie zwolennicy i wyznawcy uważali go za Syna Bożego oraz za Mesjasza, pomazańca, Chrystusa, którego oczekiwał od wieków lud Izraela. Uczniowie Jezusa rozpoczęli szerzenie jego nauki. Stopniowo dzięki staraniom apostoła Pawła z Tarsu, który przełamał niechęć innych apostołów niechętnie nastawionych do innych narodowości, chrześcijaństwo wyszło poza społeczność żydowską i stało się religią otwartą dla wszystkich ludzi niezależnie od ich pochodzenia.

Dzięki staraniom uczniów Jezusa chrześcijaństwo zyskiwało coraz większą popularność w imperium rzymskim. Najwięcej wyznawców nowej religii znajdowało się w miastach oraz we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego. Jednakże pozostali mieszkańcy cesarstwa rzymskiego traktowali chrześcijan nieufnie. Oskarżano ich o różne przestępstwa, obwiniano o nieszczęścia i przegrane wojny. Chrześcijanie zostali między innymi obwinienie za podpalenie Rzymu w 64 r. za panowania cesarza Nerona. Niechęć Rzymian do chrześcijan wiązała się z faktem, że nie chcieli oni składać ofiar rzymskim bogom oraz oddawać czci traktowanemu jak bóstwo cesarzowi. Postrzegano to jako postawę wywrotową i antypaństwową. Zdaniem Rzymian chrześcijanie udowadniali w ten sposób, że nie akceptują porządku prawnego panującego w państwie i władzy cesarza nad Rzymem. Ponadto obawiano się, że bezczelne odmawianie przez chrześcijan składania ofiar starym rzymskim bogom sprowadzi ich gniew na wszystkich mieszkańców imperium. Jednakże prześladowania chrześcijan nie doprowadziły do załamania się kultu Chrystusa i rozpadu chrześcijańskiej organizacji kościelnej. Wręcz przeciwnie męczeństwo poszczególnych wyznawców wiary chrześcijańskiej stało się dla ich współbraci przykładem i umocnieniem w wierze. Potęga Kościoła chrześcijańskiego i popularność głoszonej przez niego nauki wpłynęły na decyzję cesarza Konstantyna Wielkiego, który w 313 r. ogłosił w Mediolanie edykt tolerancyjny dla wszystkich religii wyznawanych w granicach cesarstwa. Decyzja ta zakończyła okres prześladowań chrześcijan, a religia chrześcijańska stałą się z czasem obowiązującym w Rzymie wyznaniem państwowym. W roku 325 odbył się w Nicei sobór dostojników Kościoła, którego obradom przewodniczył cesarz. Po upadku cesarstwa rzymskiego to właśnie Kościół stał się instytucją, która przechowała część jego dorobku. Chodziło tutaj przede wszystkim o prawo rzymskie na którym oparto zasady prawa kanonicznego. Poza tym używanym podczas liturgii językiem pozostała łacina, dzięki czemu ocalono jej praktyczną znajomość i uchroniono przed wymarciem. Miało to wielkie znaczenie, ponieważ tylko język łaciński umożliwiał dostęp do dzieł wielkich filozofów Rzymu i starożytnej Grecji.

-----
'Jak mogłam zgubić się wśród ulic, które znam?'

Twoja ocena: 1 2 3 4 5 6

Komentarze:
Komentarze( 0 ) | dodaj komentarz


Odpowiedzi
Ocena(2):

4

Dodane przez olcior2, 2010-01-22 20:50:16

Wiemy już, że Rzymianie podbili Grecję. Musieli jednak przyznać, że w dziedzinie kultury Grecy są dla nich wspaniałym wzorem doskonałości. Każdy Rzymian, który chciał uchodzić za człowieka wykształconego, uczył się greki. Wielu rzymskich mieszkańców podróżowało do Grecji, aby zwiększać swoją widzę poprzez uznawane ogólnie szkoły filozoficzne.
Tak naprawdę większość zdobyczy cywilizacji zawdzięczamy Grekom, ale Rzymianie też mieli ogromne osiągnięcia.
Do dziedzin osiągnięć Rzymian należy prawo. To Rzymianie wymyślili rozmaite ustawy, dzięki którym utrzymywali porządek w państwie. Pretor pilnował także, aby przestępcy odbyli należytą karę za swoje złe postępowanie.
Pierwszy zbiór praw, powstały w połowie V w. p .n.e., został nazwany Prawem XII tablic. Nazwa ta zaistaniała, na argumencie tekstu wyrytego na dwunasto tablicach z brązu. Tablice te wystawiono na widok publiczny. Z biegiem czasu jej zapisy zaczynano zmieniać, ze względu na różne sytuacje. Te zapiski bowiem, przestały wystarczać. Uzupełniano je nowymi, zmieniano poprzednie, a wszystkie zamiany i dodatki, były uchwalane przez zgromadzenie ludowe i senat, a następnie przez cesarza. Pod koniec starożytności, a na początku VI w. p.n.e., cesarz Justynian nakazał zebrać wszystkie prawa, komentarze i przepisy ustanowione w jego czasach. W ten sposób powstał zbiór praw, nazwany Kodeksem Justyniana. Korzystali z niegotwórcy prawa w następnych stuleciach. Wiele zasad zawartych w prawach starożytnego Rzymu, zostaje wykorzystywane przez prawników nawet do dziś.
Kolejnym osiągnięciem Rzymian to wielkie rozwinięcie budownictwa. Jednym z dzieł sztuki to akwedukt ze znajdującymi się ponad arkadami na szczycie budowli kanałami wodnymi, którymi płynęła woda. Następna budowla to Panteon. Wielkim szczytem budowli w tamtych czasach jest kopuła wieńcząca tę budowlę. Pochodzi ona z II w. p.n.e. Kolejnym osiągnięciem to zbudowanie Koloseum. Miało ono kształt elipsy i niesamowicie wielką arenę, na której odbywały się liczne widowiska. Miał bowiem 80 wejść, dzięki czemu widzom łatwo było wejść i wyjść z amfiteatru.
Ale nie tylko budowle, czy prawo było najważniejsze. Piękne były także drogi prowadzące do Rzymu. Albowiem rozwój sieci dróg byłby niemożliwy bez licznych mostów, wznoszonych nawet na szerokich rzekach. Początkowo budowano je z drewna, a następnie z kamienia, dzięki czemu było stabilniejsze i utrzymywały większy ciężar.
Rzymianie w budownictwie posługiwali się różnymi technikami i materiałami. Wiele pomysłów i inspiracji czerpali właśnie od podbitych Greków. Najtrwalsze budowne wznoszono z kamienia. Był wśród nich wspomniany już wcześniej akwedukt, czyli inaczej mówiąc konstrukcja doprowadzająca wodę do miast. Rzymianie potrafili także konstruować dużo kopuły, które wykorzystywano do przykrywania niektórych gmachów.
Mieszkańcy Wiecznego miasta (Rzymu) byli także mistrzami w budowie fortyfikacji i machin wojennych.
Następnym osiągnięciem Rzymian to medycyna. Była ona początkowo ludowa, ziołolecznictwo, magia i zaklęcia, lecz wraz z upływem czasu i postępem cywilizacyjnym zaczął rozwijać się kult bogów tak, że już ok. III p.n.e. kult Apolina i Asklepiosa (Eskulapa) był wysoce rozwinięty a zarazem powszechny. Pierwsza świątynia, w której leczono ludzi jak w greckich asklepiejonach według tradycji powstała w 293r. p.n.e. podczas epidemii. Legenda związana z jej powstaniem mówi, iż kiedy przewożono węża sprowadzonego specjalnie z Epidauros, jak nakazywały księgi sybillińskie, mijając wyspę na Tybrze nieopodal Rzymu zwierzę wyślizgnęło się i przypłynęło na wyspę. To wydarzenie odebrano jako niewątpliwy znak od bogów i tam też zbudowano pierwszą świątynię.
Pierwsi lekarze, jak łatwo się domyślić pochodzili również z Starożytnej Grecji. Byli to głównie niewolnicy gdyż Rzymskie prawo mówiło, że każdy niewolnik przywieziony na „Świętą Wyspę”(poświęconą Eskalupowi), który odzyska zdrowie zostaje wyzwolony. Dodatkową zachętą był sukces jednego z ich rodaków - Archagatosa, który przybywszy z Peloponezu w 219r p.n.e. osiadł z Rzymie, a kiedy jego metody leczenia okazały się skuteczne otrzymał prawa obywatelskie oraz pomieszczenie od państwa gdzie mógłby w komfortowych warunkach leczyć ludzi. Niestety nie wszystkim podobał się napływ Greckich lekarzy; bywali ludzie tacy, jak np. Katon Starszy Cenzor, którzy uważali że wprowadzają oni tylko zamęt a swoimi lekarstwami zamiast leczyć to uśmiercają ludzi. Oczywiście nie było to prawdą, a przyczyną tych fałszywych oskarżeń była po prostu zazdrość. Rzymianie raczej nie uprawiali zawodu lekarza prawdopodobnie, dlatego że nie wypadało im pracować za zapłatą lecz Grecy widzieli tą sytuację całkiem inaczej. W przeciągu krótkiego czasu ze zwykłego niewolnika można było stać się wyzwolonym, otrzymać prawa obywatelskie, dorobić się znacznej fortuny, a dodatkowo nie trzeba było płacić podatków. To przesądzało o atrakcyjności tego zawodu.
W Starożytnym Rzymie nie istniał ktoś taki jak farmaceuta czy apteka. To lekarze nakazywali czym i w jaki sposób należy się leczyć ale również, to oni sporządzali lekarstwa. Nadal istniało ziołolecznictwo, różne maście i leki w formie pigułek lecz rozwijały się również różne zabiegi także stopniowo wykształcały się odrębne specjalizacje takie jak okulista, laryngolog czy chirurg. Kobiety owszem także zajmowały się medycyną, ale raczej w położnictwie. Ponad to, zaczęły tworzyć się „gabinety lekarskie” przy pewnych instytucjach zaczęto więc wyróżniać lekarzy sportowych, lekarzy gladiatorów, ale także np. lekarzy przy straży pożarnej.
Stopniowo w okresie pryncypatu zaczęto organizować służbę zdrowia armii. Znaczną uwagę poświęcono warunkom życia, higieną i odżywianiem. W obozach, które przypominały małe miasta doprowadzano wodę pitną, budowano łaźnię z gorącą, ciepłą i zimną wodą, latryny spłukiwano wodą, a nieczystości odprowadzano w dalsze miejsca. Lekarze obozowi przeprowadzali selekcję rekrutów i nieśli pomoc chorym żołnierzom. Zespół lekarski składał się z lekarzy, z których każdy wyróżniał się jakąś specjalizacją a także każdy posiadał pomocnika, pielęgniarza i sanitariusza do swojej dyspozycji.
Za czasów Marka Aureliusza wojskowa służba medyczna przyjęła emblemat - kielich i wąż Asklepiosa, który symbolem Służby Zdrowia jest po dziś dzień.
O leczeniu dzieci nie wspomina się raczej, a jeśli już to są tylko i wyłącznie wskazówki na temat karmienia niemowląt.
W Rzymie było bezwątpienia mnóstwo świetnych lekarzy lecz bardzo często darzono ich nieufnością. Powodem tego było wciąż zmieniające się zabiegi i metody leczenia, ale także zazdrość o to, iż lekarze mają dostep do dworu cesarskiego i bardzo często wchodzili w związki z kobietami z rodziny cesarskiej. Irytowało również Rzymian to, że lekarze często udostępniali swoim kochankom trucizny tak by te mogły się pozbyć niewygodnego męża czy brata.
Lekarze dorabiali się znacznych majątków, dlatego tak często spotykano szarlatanów, którzy skuszeni wysokim zarobkiem podszywali się pod nich. Autorytet lekarzy psuli również niedouczeni pseudo lekarze, którzy nie spełniali swoich obowiązków zgodnie z zasadami szkoły Hipokratesa.
W historii Starożytnego Rzymu zapisało się mnóstwo świetnych lekarzy, którzy nieśli pomoc chorym i ubogim, a pomimo, że ich nazwiska nie są nam znane wciąż o nich pamiętamy i pamiętajmy.

-----



Twoja ocena: 1 2 3 4 5 6

Komentarze:
Komentarze( 0 ) | dodaj komentarz


Ocena(2):

3+

Dodane przez edytka89s, 2010-01-22 19:02:08

siągnięcia Rzymian :
Rzymianie mieli duży wpływ na kulturę Europy. Wynaleźli sklepienie łukowe dzięki któremu mogli tworzyć budowle półokrągłe np. Łuki triumfalne. Najważniejsze osiągnięcie Rzymian to:
-Prawo XII Tablic
-Akwedukty (wodociągi, które przeprowadzały wodę od źródła do miasta)
-Termy (łaźnie, w których można było się kąpać, spożywać posiłki lub ćwiczyć)
-Limesy (linie umocnień długie na setki kilometrów)
-Panteony
-Kolosea
-łuki triumfalne
-kalendarz Juliański

-----



Twoja ocena: 1 2 3 4 5 6

Komentarze:
Komentarze( 0 ) | dodaj komentarz